Disa fjali të thëna në klasë janë përsëritur aq shpesh sa janë bërë pjesë e kujtimeve të shumë brezave. Me humor, këshilla apo qortim të butë, mësuesit shpesh përdornin shprehje që sot na rikthejnë menjëherë në bankat e shkollës
Shkolla nuk është vetëm vendi ku mësohen shkronjat dhe numrat. Ajo është edhe një hapësirë kujtimesh që mbeten gjatë gjithë jetës. Për shumë njerëz, disa nga momentet më të paharrueshme lidhen pikërisht me fjalët e mësuesve, të cilat përsëriteshin në klasë dhe me kalimin e kohës u kthyen në shprehje të njohura për breza të tërë nxënësish.
Në Ditën e Mësuesit, më 7 Mars, shumë ish-nxënës kujtojnë pikërisht këto fjali të thjeshta që dikur dëgjoheshin pothuajse çdo ditë në klasë, transmeton Telegrafi.
“Hapeni librin në faqen…”
Ndoshta kjo është një nga fjalitë më të njohura të shkollës. Në momentin që dëgjohej, nxënësit fillonin menjëherë të kërkonin faqen e duhur, ndërsa zhurma e librave që hapeshin njëkohësisht mbushte klasën.
“Qetësi në klasë!”
Një fjali e thënë me ton serioz, por shpesh edhe me një buzëqeshje të fshehtë. Ishte mënyra më e shpejtë për të rikthyer rendin në klasë, sidomos kur zhurma e nxënësve bëhej më e madhe se zakonisht.
“Dëgjoni me vëmendje.”
Kjo fjali zakonisht paralajmëronte një shpjegim të rëndësishëm ose një pjesë që duhej mbajtur mend mirë.
“Kush e di përgjigjen?”
Në atë moment disa nxënës ngrinin dorën menjëherë, ndërsa të tjerë përpiqeshin të shmangnin shikimin e mësuesit, me shpresë që të mos thirreshin për t’u përgjigjur.
“Mos mësoni vetëm për notë, por për dije.”
Një nga këshillat që shumë nxënës e kuptojnë më mirë vetëm vite më vonë.
“Gabimet janë pjesë e të mësuarit.”
Një fjali që shpesh i qetësonte nxënësit kur gabonin dhe i inkurajonte të vazhdonin të përpiqeshin.
“Libri është shoku më i mirë.”
Një mesazh që shumë mësues e përsërisnin për të nxitur dashurinë për leximin.
“Mos harroni detyrat e shtëpisë.”
Një kujtesë që për shumë nxënës ishte pjesë e zakonshme e fundit të orës së mësimit.
“Shkruani bukur dhe qartë.”
Një këshillë që dëgjohej shpesh gjatë orëve të shkrimit, sidomos kur fletoret mbusheshin me rreshta të shtrembër ose shkronja të nxituara.
“Kjo do t’ju duhet edhe në jetë.”
Një fjali që në bankat e shkollës shpesh tingëllonte e largët, por që me kalimin e viteve merrte një kuptim krejt tjetër.
“Një ditë do ta kuptoni pse e them këtë.”
Në atë kohë dukej si një mister, por shumë ish-nxënës pranojnë se me kalimin e viteve e kanë kuptuar më mirë domethënien e saj.
Fjalë që mbeten gjatë gjithë jetës
Shumë nga këto shprehje mund të duken të zakonshme, por ato mbartin një pjesë të kujtimeve më të bukura nga shkolla. Në to fshihet përkushtimi i mësuesve, përpjekja për të mësuar, për të këshilluar dhe për të ndihmuar nxënësit të rriten jo vetëm në dije, por edhe si njerëz.
Prandaj, në Ditën e Mësuesit, shumë njerëz kujtojnë jo vetëm mësimet që kanë marrë në klasë, por edhe fjalët e thjeshta që kanë mbetur në mendje për vite të tëra.
Sepse shpesh ndodh që një fjali e thënë në klasë të mbetet në kujtesë shumë më gjatë se një orë mësimi.
