Në një vendndodhje të shkëlqyer në brigjet e Kanalit të Madh të Venedikut, pallati historik Ca’ Dario ka shkëlqyer mbi ujë që nga fundi i shekullit të 15-të.
Disa hapa larg Koleksionit Peggy Guggenheim, ai përshkruhet si një xhevahir arkitektonik, por nuk ka pronar. Dhe kjo sepse është konsideruar “i pushtuar nga fantazmat” për shkak të vrasjeve, vetëvrasjeve dhe aksidenteve misterioze.
Shtëpia u emërua sipas pronarit të saj të parë, Giovanni Dario, një diplomat i cili u shpall hero pasi nënshkroi një traktat paqeje me Perandorinë Osmane. Gjatë shekujve, pallati ka pritur fisnikë, tregtarë dhe madje edhe anëtarë të elitës britanike të muzikës rock. Në vitin 1908, ai u pikturua nga Claude Monet gjatë udhëtimit të tij në Venedik dhe një vit më vonë u përmend nga Henry James në ditarin e tij të udhëtimit “Orët italiane”.
Por ndërtesa masive, e cila krenohet me nëntë dhoma gjumi, tetë banjo dhe dhoma madhështore pritjeje të mbushura me afreske, ka rezultuar jashtëzakonisht e vështirë për t’u shitur, dhe jo domosdoshmërisht sepse blerësit janë të frikësuar nga çmimi i saj, i cili thuhet se është vendosur në 17,024,900 euro.
Agjentët e pasurive të paluajtshme kanë luftuar për të kapërcyer reputacionin e saj si “pallati i mallkuar i Venedikut”, për shkak të një vargu pronarësh dhe vizitorësh që kanë hasur vdekje të parakohshme dhe në disa raste të dhunshme, sipas The Guardian.
Pamje nga pallati
Tani që është rinovuar, shitja e saj ka marrë një shtysë të re, me sfidën që i është caktuar Christie’s dhe Engel & Völkers. Christie’s e përshkruan ndërtesën si një “xhevahir arkitektonik” me harqe gotike, llambadarë antikë Murano dhe një tarracë lozhë, ndërsa vë në dukje vendndodhjen e saj në një lagje veneciane “të qetë”, larg turmave.
Vrasje, vetëvrasje, aksidente
Megjithatë, ajo që fushatat reklamuese nuk e përmendin janë historitë tragjike që kanë pasuruar traditat lokale rreth mallkimit të ndërtesës. Sipas historisë, pallati është i lidhur me të paktën shtatë vdekje, më e tmerrshmja prej të cilave ndodhi në vitin 1970, kur pronari i tij i atëhershëm, Konti Filippo Giordano Delle Lanze, u vra brenda mureve të tij nga partneri i tij, një marinar që iku në Londër dhe më vonë u vra edhe vetë.
Kit Lambert, atëherë menaxher i grupit The Who, bleu pronën vitin pasardhës. Edhe pse ai pretendoi se nuk shqetësohej nga mallkimi i supozuar, thuhet se u ka thënë miqve se flinte diku tjetër për t’i shpëtuar fantazmave. Megjithatë, vendasit fajësuan mallkimin për rënien e tij në varësinë nga droga, krizën financiare që pasoi dhe vdekjen e tij në Londër në vitin 1981 pasi ra nga një palë shkallë.
Pamje nga pallati
Në vitet 1980, pallati u ble nga italiani Raoul Gardini, i cili u përfshi në një skandal korrupsioni dhe kreu vetëvrasje në Milano në vitin 1993. Legjendat thonë gjithashtu se pallati u sjell fat të keq atyre që thjesht e vizitojnë ose kalojnë pushimet atje. Tenori i operas Mario Del Monaco planifikoi ta blinte pronën në vitin 1964, por ndryshoi mendje pas një aksidenti të rëndë me makinë gjatë rrugës për ta parë atë. John Edwhistle, basisti i grupit The Who, vdiq në SHBA në vitin 2002, një javë pasi e mori ndertesën me qira.
Pallati mbeti kryesisht i braktisur pas kësaj, dhe megjithëse tërhoqi interesin e disa blerësve të mundshëm që u impresionuan nga arkitektura e tij – mes të cilëve përflitej edhe Woody Allen – thuhej se ata u dekurajuan nga… perdet e tij.
Në vitin 2006, ndërtesa u ble nga një kompani amerikane në emër të pronarit të saj aktual, identiteti i të cilit nuk është bërë publik. Fakti që prona ka mbetur bosh që atëherë vetëm sa i ka nxitur thashethemet.
“Atyre u pëlqen të tregojnë histori”
Arnaldo Fussello, drejtor i përgjithshëm i Christie’s në Venecia, tha se venecianët pëlqejnë të tregojnë histori interesante, veçanërisht për turistët. “Për shembull, gondolieri që kalon me gondolë para ndërtesës”, tha ai, përmendi gjithashtu “qindra” banorë që kanë jetuar deri në një moshë të pjekur në pallat gjatë shekujve, përfshirë Dario-n, i cili vdiq nga shkaqe natyrore në moshën 80 vjeç.
Davide Bussato, një historian në Venecia, tha se thashethemet filluan në vitet 1970, por morën vrull pas vetëvrasjes së Guardini-t. Venecianët “pëlqejnë të tregojnë histori dhe është krejtësisht normale që ata të ekzagjerojnë, siç bënë me ishullin e Poveglia-s”. Poveglia është një ishull i braktisur dhe i pushtuar nga fantazmat në lagunën veneciane.
Venecianët ishin ndryshe realistë dhe zakonisht nuk ndikoheshin nga bestytnitë, tha Bussato, “por atyre u pëlqen t’i surprizojnë njerëzit, veçanërisht ata që vijnë nga jashtë”.
Bussato tha se Venecia është plot me ndërtesa historike ku kanë ndodhur vrasje dhe vetëvrasje dhe të cilat tani janë shtëpi të hoteleve luksoze. “Si me të gjitha legjendat, ato që rrethojnë Palazzo Ca’ Dario janë paksa të ngatërruara, rrëfimtarët marrin disa ngjarje specifike dhe i zmadhojnë ato.”
Nga ana e tij, Fuselo është i bindur se ndërtesa do ta kapërcejë reputacionin e saj të frikshëm dhe do të shitet. Ai tha se deri më tani ka tërhequr “shumë” interes, si nga italianët ashtu edhe nga të huajt. “Ky është një vend ku jeton historia”, tha ai. “Dhe nëse doni të jetoni historinë, atëherë kjo është shtëpia e përsosur, megjithëse është e rëndësishme që kushdo që e blen t’i përkushtohet mbajtjes gjallë të kësaj prone”, shtoi ai.
