Në verë, kopshti është vendi ideal për të kaluar më shumë kohë me qenin tuaj. Por dielli, sipërfaqet që përvëlojnë, bimët e papërshtatshme dhe madje edhe plehrat organike mund të kthehen në rreziqe të padukshme. Ja si ta shndërroni hapësirën e jashtme në një vend të bukur, të freskët dhe mbi të gjitha të sigurt për mikun tuaj me katër putra.
1. Krijoni një strehë ku vera nuk ndihet aq shumë
Hija është aleati i parë i qenit gjatë ditëve të nxehta. Pemët, një tendë, mund të krijojnë një zonë ku qeni mund të largohet nga dielli sa herë të ketë nevojë.
Në këtë cep mund të vendosni një shtrat të ngritur ose një dyshek të freskët, gjithmonë larg sipërfaqeve që grumbullojnë dhe reflektojnë nxehtësinë.
Mos e nënvlerësoni gulçimin e fortë dhe të vazhdueshëm. Nëse qeni duket tepër i nxehtë, ka mishra të dhëmbëve shumë të skuqur, lëkundet, vjell ose sillet në mënyrë të pazakontë, mos prisni që gjendja të kalojë vetë. Duhet të kërkohet këshillë veterinare menjëherë.
2. Jo çdo lule e bukur është mikeshë e qenit
Një nga rreziqet më të lehta për t’u harruar është ai që fshihet pikërisht në shtratin e luleve.
Disa bimë që duken krejt të zakonshme në kopshte mund të jenë toksike nëse kafshohen ose gëlltiten. Prandaj, para se të mbillni një bimë të re, kontrolloni nëse është e përshtatshme për një shtëpi ku jeton edhe një qen.
Nëse tashmë keni bimë potencialisht të rrezikshme, nuk është e nevojshme të hiqni dorë menjëherë nga to. Mund t’i zhvendosni në vazo të ngritura, vazo të varura ose në një zonë të rrethuar, ku qeni nuk mund të arrijë.
Dhe sidomos nëse keni një këlysh kurioz, mbikëqyrja mbetet një nga mënyrat më të mira për të shmangur surprizat.
3. Para se të ecë qeni, provoni vetë tokën
Një mënyrë shumë e thjeshtë për të kuptuar nëse një sipërfaqe është tepër e nxehtë është ta provoni me dorë.
Mbajeni pëllëmbën mbi sipërfaqe për rreth shtatë sekonda. Nëse nuk mund ta duroni nxehtësinë, as putrat e qenit nuk duhet të ecin aty.
Bari natyral është zakonisht ndër alternativat më komode gjatë verës. Për zonat e shtruara, materialet që nuk akumulojnë aq shumë nxehtësi janë zgjedhje më e mirë sesa sipërfaqet e errëta.
4. Jepini një vend ku lejohet të gërmojë
Nëse qeni juaj ka shkatërruar ndonjëherë një shtrat me lule duke hapur një gropë, ndoshta nuk po përpiqet t’ju zemërojë.
Gërmimi është sjellje natyrale për qentë. Ata mund të gërmojnë për të kërkuar aroma, për t’u freskuar ose thjesht për të fshehur lodrat dhe “thesaret” e tyre.
Në vend që të luftoni me këtë instinkt, mund t’i krijoni një hapësirë të dedikuar. Zgjidhni një cep të kopshtit, mundësisht në hije, dhe krijoni një zonë me rërë ose dhé të butë.
Mund të fshihni herë pas here një lodër ose një shpërblim aty. Kështu, me kalimin e kohës, qeni do të mësojë se aty është vendi ku gërmimi lejohet, ndërsa lulet tuaja mund të marrin frymë të qeta.
5. Një gardh i bukur nuk mjafton: duhet të jetë edhe i sigurt
Gardhi është kufiri që ndan aventurën nga arratisja.
Kontrolloni rregullisht pjesën e poshtme për vrima ku qeni mund të kalojë ose të gërmojë. Shikoni portat, dërrasat, hapësirat mes elementeve dhe çdo pikë tjetër që mund të shërbejë si “shkallë” për një qen veçanërisht energjik.
Nëse në kopsht ka pishinë, pellg dekorativ apo ndonjë burim tjetër uji, sigurohuni që qeni të mos ketë akses të pakontrolluar.
Po aq të rëndësishme janë edhe plehrat, herbicidet, bojërat dhe veglat e kopshtit. Mbajini gjithmonë në një hapësirë të mbyllur. Një minutë pakujdesie mund të mjaftojë që një qen kureshtar të përtypë diçka që nuk duhet.
6. Koshi i mbeturinave nuk duhet të jetë në “menunë” e qenit
Koshi i mbeturinave është një zgjidhje e shkëlqyer për kopshtin dhe mjedisin, por duhet të jetë plotësisht jashtë mundësive të qenit.
Gjatë dekompozimit, mbetjet organike mund të krijojnë myk dhe substanca toksike që, nëse gëlltiten, mund të shkaktojnë të vjella, diarre, dridhje, humbje të ekuilibrit dhe shqetësime të forta.
