Ka njerëz që e ushtrojnë profesionin e tyre me përkushtim, por ka edhe të tillë që me jetën dhe veprën e tyre bëhen simbol i humanizmit, profesionalizmit dhe atdhedashurisë. Një ndër këto personalitete është specialisti i njohur i pulmologjisë, Dr. Mustafë Loxha, mjek, humanist dhe veprimtar i përkushtuar në shërbim të popullit.
I lindur në Pejë dhe i rritur në Junik, Dr. Loxha u formua me vlerat e punës, ndershmërisë dhe dashurisë për vendlindjen. Për këtë arsye ai njihet dhe respektohet si një nga figurat më të çmuara të Junikut, duke gëzuar vlerësimin e pacientëve, kolegëve dhe bashkëqytetarëve.
Gjatë viteve të nëntëdhjeta, kur Kosova përballej me represionin e regjimit serb dhe sistemi paralel shëndetësor shqiptar ishte bërë shpresa e vetme për mijëra qytetarë, Dr. Mustafë Loxha ishte ndër organizatorët dhe shtyllat kryesore të këtij sistemi. Ai u qëndroi pranë pacientëve në rrethana jashtëzakonisht të vështira, duke dëshmuar se mjekësia është mbi të gjitha një mision human.
Dr. Mustafë Loxha
Kontributi i tij mori një dimension edhe më të madh gjatë Luftës Çlirimtare të Kosovës. Kur vendi kishte nevojë për bijtë e tij, Dr. Loxha iu përgjigj thirrjes me përgjegjësi dhe guxim, duke u vënë në shërbim të luftëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Në veçanti, në Betejën heroike të Koshares, ai ofroi ndihmë mjekësore në kushte jashtëzakonisht të rënda, duke shpëtuar jetë dhe duke qenë burim shprese për shumë ushtarë të lirisë.
Edhe sot, pas një karriere të gjatë dhe të suksesshme, Dr. Mustafë Loxha vazhdon t’u shërbejë pacientëve me të njëjtin përkushtim, profesionalizëm dhe përulësi. Ai mbetet dëshmi e gjallë se mjekësia nuk është vetëm profesion, por një mision i shenjtë në shërbim të jetës dhe të njeriut.
Jeta dhe vepra e Dr. Mustafë Loxhës përfaqësojnë një model të rrallë të mjekut që i shërbeu njëkohësisht pacientit dhe atdheut. Përmes punës, sakrificës dhe humanizmit të tij, ai ka lënë gjurmë të pashlyeshme në shëndetësinë shqiptare dhe në historinë më të re të Kosovës.
Personalitete si Dr. Mustafë Loxha janë pasuria më e madhe e një kombi. Ata nuk ndërtojnë vetëm karrierë profesionale, por edhe trashëgimi morale, duke frymëzuar brezat që ta duan profesionin, njeriun dhe atdheun me të njëjtin idealizëm që i ka udhëhequr gjatë gjithë jetës.
