Për muaj të tërë i presim pushimet si momentin kur më në fund e gjithë lodhja do largohet, do të harrojmë punën dhe do të marrim veten. Por, për shumë njerëz, kthimi në shtëpi shoqërohet me një ndjesi të çuditshme: pushimet mbarojnë dhe lodhja duket sikur është ende aty.
Një nga arsyet është se shpesh presim që një ose dy javë pushime të kompensojnë gjithë stresin e grumbulluar gjatë vitit. Kjo pritshmëri mund të krijojë edhe më shumë presion: duam patjetër të pushojmë, të argëtohemi dhe t’i shijojmë në maksimum ditët e pushimit.
Edhe kur jemi larg punës, mendja mund të mos shkëputet plotësisht. Telefonat, emailet, mesazhet, shqetësimet financiare dhe organizimi i pushimeve mund të na mbajnë nën tension edhe në plazh.
Pastaj vjen kthimi në rutinë. Puna, shtëpia, detyrat dhe përgjegjësitë rikthehen menjëherë dhe trupi e mendja mund të mos kenë pasur kohë të mjaftueshme për t’u rimëkëmbur.
Ndoshta problemi nuk janë pushimet, por fakti që gjatë pjesës tjetër të vitit nuk i japim vetes mjaftueshëm hapësirë për të pushuar. Në vend që ta presim gjithë vitin për një ose dy javë relaksi, mund të krijojmë momente të vogla qetësie edhe gjatë ditëve të zakonshme.
