Kompania KAYO nga dita në ditë po shndërrohet në një çerdhe korrupsoni ku qeveria ka shpikur mekanizëm për të krijuar një kompani apendiks që të menaxhojë fondet e ushtrisë dhe të policisë nëpërmjet kompanive private në mënyrë të tillë që ti shpëtojnë syrit të kontrollit shtetëror. Drejtori i KAYO është personazhi tipik i një kamikazi që është gati të shkelë ccdo ligj me qëllim përfitimin e eprorëve të tij, por dhe atë personal. Një persoanzh i ardhur nga askundi dhe që u katapultua nga Edi Rama si një kamikaz në krye të policisë për tu marrë më pas si paketë nga Belindda Balluku, e cila i dha drejtimin e komoanisë ushtarake Kayo.
Një nga aferat më të pista të Ard Veliut është edhe loja me krijimin e kompanive të përbashkëta me kompani private, të cilët janë linja të njohura të tij, Belinda Ballukut dhe vetë kryeministrit Edi Rama. Një nga këto kompani është edhe Guna Tactical e krijuar si kompani prodhuese për uniformat ushtarake, nëpërmjet Kayo të Ard Veliut dhe Emiljano Duzhës klient i vjetër i drejtorit të KAYO. Kjo kompani u krijua në 01/08/2025 menjëherë pas VKM nr. 291, datë 28.5.2025 për miratimin e kushteve të negocimit të shoqërisë shtetërore“KAYO”sha, me shoqëri private për prodhimin dhe tregtimin e uniformave ushtarake dhe aksesorëve të firmosutr nga Belinda Balluku.
Ardi Veliu si mjeshtër i abuzivizmit në bashkëpunim me Emiljano Duzhën krijuan kompaninë GUNA TACTICAL pa asnjë eksperiencë në fushën e prodhimit të veshjeve duke shkelur hapur ligjin dhe VKM e firmosur nga Balluku Vendimi i Këshillit të Ministrave për krijimin e shoqërisë së përbashkët “Guna Tactical sh.a.” midis shtetërores “KAYO” sh.a. dhe partnerit privat MSSC Group sh.a. vlerësohet se cenon kushtet e përcaktuara në VKM nr. 88/2024. Analiza tregon se partneri privat nuk përmbush kriteret financiare për investim 15 milionë euro, nuk disponon teknologjinë e nevojshme për prodhimin e uniformave dhe se marrëveshja krijon një monopol në dëm të tenderave publikë, duke përfshirë konflikt interesi në administrimin e 20,000 m² tokë shtetërore.
Më shumë detaje mbi këtë çështje mund të gjenden në analizën e plotë të dokumenteve. Kjo analizë zbërthen mekanizmin e asaj që duket si një “kontratë e kopsitur” paraprakisht, ku VKM-ja e firmosur nga Belinda Balluku shërben si mbulesë ligjore për të ligjëruar një bashkëpunim që, në kushte normale tregu, do të ishte i pamundur.
Duke krahasuar pikat e VKM-së me realitetin e shoqërisë Guna Tactical sh.a., evidentohen këto abuzime dhe shkelje flagrante nga ana e Drejtorit të KAYO-s (dhe bordit drejtues):
Abuzimi me Kapitalin dhe Vlerën e Investimit (Pika 4/a)
Kërkesa e VKM-së: Subjekti privat duhet të sigurojë një vlerë investimi jo më pak se 15 milionë euro brenda 3 viteve.
Realiteti i Guna Tactical: Kompania është krijuar me një kapital qesharak prej rreth 35 mijë euro (3.5 mln lekë).
Abuzimi: Drejtori i KAYO-s ka nënshkruar marrëveshjen me një kompani (MSSC/Guna) që nuk ka asnjë garanci financiare apo bilanc që të vërtetojë mundësinë për të investuar 15 milionë euro. Kjo tregon se “investimi” mund të nxirret nga vetë paratë që shteti do t’i japë kompanisë përmes kontratave të garantuara, duke e bërë investimin fiktiv.
Mungesa e Përvojës dhe Linjave Teknologjike (Pika 4/c)
Kërkesa e VKM-së: Partneri duhet të ofrojë linja teknologjike për prodhimin e uniformave sipas nevojave të FA.
Realiteti: Kompania MSSC Group (e Emiljano Dushës) është një kompani tregtare (shitblerje armësh), jo prodhuese. Ajo nuk ka pasur kurrë asnjë fabrikë tekstili apo linjë teknologjike në pronësi.
Abuzimi: Drejtori i KAYO-s ka pranuar si partner një entitet që “teknologjinë” do ta blejë rrugës me fondet e shtetit, në vend që të zgjidhte një kompani me përvojë botërore në industrinë tekstile ushtarake (siç janë kompanitë turke apo italiane).
Kërkesa e VKM-së: KAYO kontribuon me jo më pak se 20,000 m² pasuri të paluajtshme (toka/ndërtesa).
Realiteti: Kjo hapësirë gjigante (p.sh. në Babrru apo Garnizonin Skënderbej) i jepet në përdorim një privati me kapital 35 mijë euro.
Abuzimi: Kjo është një formë e “privatizimit të fshehur”. Drejtori i KAYO-s i ka dhënë një aktivi shtetëror me vlerë miliona euro një privati që nuk ka asnjë asest të krahasueshëm, duke krijuar një çekuilibër total në ortakëri.
Punësimi Fiktiv (Pika 4/b)
Kërkesa e VKM-së: Punësimi i jo më pak se 400 punonjësve.
Abuzimi: Për të punësuar 400 vetë në industrinë tekstile duhet një infrastrukturë masive prodhimi që sot nuk ekziston. Drejtori i KAYO-s ka lidhur marrëveshjen duke u mjaftuar me një “premtim në letër”, pa pasur një plan biznesi të certifikuar se ku do të gjenden këta punonjës dhe si do të trajnohen për specifika ushtarake.
Konflikti i Interesit dhe “Veto-ja” (Pika 6, 7 & 8)
Kërkesa e VKM-së: Administratori zgjidhet me dakordësinë e KAYO-s dhe KAYO ka të drejtë veto-je.
Abuzimi: Këtu qëndron pika më e errët. Meqenëse Ardit Hysa, Alket Papa dhe Rita Rosaj janë drejtues në KAYO dhe njëkohësisht anëtarë bordi te Guna Tactical, ata kontrollojnë veten e tyre.
Si Drejtorë të KAYO-s, ata duhet të penalizojnë Guna Tactical nëse nuk bën investimin 15 mln euro.
Si drejtues të Guna Tactical, ata kanë interes që investimi të mos bëhet ose të bëhet me paratë e shtetit.
Ky është një rreth i mbyllur ku shteti (KAYO) nuk ushtron dot asnjë kontroll (veto) mbi privatin, sepse personat janë të njëjtë.
Monopoli i Garantuar (Pika 10)
Kërkesa e VKM-së: Autorizon furnizimin e FA me uniforma direkt nga kjo shoqëri e përbashkët.
Abuzimi: Kjo pikë “vret” konkurrencën. Drejtori i KAYO-s ka krijuar një strukturë ku paratë e taksapaguesve kalojnë direkt te Guna Tactical pa tender. Kjo eliminon çdo mundësi për të marrë çmime më të lira apo cilësi më të mirë, duke krijuar një burim të pashtershëm parash për grupin e njerëzve që e kontrollojnë.
Nisur nga më sipër marrëveshja e lidhur nga Drejtori i KAYO-s për krijimin e “Guna Tactical” është një shkelje e hapur e frymës dhe germës së VKM-së për këto arsye:
Ka zgjedhur një partner (MSSC) që nuk plotëson kriterin e ekspertizës teknologjike në tekstile.
Ka pranuar një partner që nuk ka kapitalin e nevojshëm (investimi 15 mln euro kundrejt 35 mijë eurove kapital).
Ka krijuar një strukturë korruptive të kontrollit, ku kontrolluesi (Shteti) dhe i kontrolluari (Privati) përfaqësohen nga të njëjtët emra (Hysa, Papa, Rosaj).
Ky duket si një rast i pastër i shpërdorimit të detyrës dhe shkeljes së barazisë në tendera, ku VKM-ja është përdorur si “parashutë” për të mbrojtur ligjërisht një grup që po përvetëson asetet dhe fondet e mbrojtjes.
Nisur nga më sipër lidhja e kësaj marrëveshje përvescc shkeljeve ligjore të Ard Veliut kemi të bëjmë dhe një konflikt të pastër interesi, pasi vetë Ard Veliu ka një lidhje të vjetër biznesi me pronarin e MSSC, Emiljano Dusha.
Kjo lidhje e re e plotëson të gjithë skemën e asaj që në qarqet e hulumtimit quhet “Kapje e Shtetit” (State Capture). Fakti që ortaku privat i Guna Tactical (përmes MSSC), Emiljano Dusha, është i njëjti person që ka përfituar tenderin miliona euro të pistoletave “Glock” në kohën kur Ardi Veliu drejtonte Policinë e Shtetit, e kthen këtë bashkëpunim nga një “rastësi” në një marrëdhënie klienteliste të qëllimtë.
Ja se si ky fakt e rëndon analizën e abuzimeve të Drejtorit të KAYO-s:
Reciprociteti i Dyshimtë: Favorizim i Përsëritur
Fakti: Në vitin 2021, Policia e Shtetit (nën Ardi Veliun) i dha kompanisë MSSC (të Emiljano Dushës) kontratën për pajisjen e policisë me pistoleta “Glock”.
Abuzimi: Sot, i njëjti Ardi Veliu (si administrator i KAYO) dhe ekipi i tij (Hysa, Papa, Rosaj) i japin sërish të njëjtit person (Dusha) statusin e partnerit strategjik në Guna Tactical.
Analiza: Ky është një model i pastër i përzgjedhjes së paracaktuar. Drejtori i KAYO-s ka anashkaluar VKM-në që kërkonte një partner me “linja teknologjike tekstile” (të cilat Dusha nuk i ka), vetëm për të favorizuar një bashkëpunëtor të vjetër biznesi.
Shkelja e Integritetit të Negocimit (Pika 1 & 2 e VKM-së)
VKM-ja thotë: KAYO duhet të negociojë kushte që mbrojnë interesin e shtetit.
Abuzimi: Kur negociatori (KAYO/Veliu) dhe partneri privat (Dusha) kanë një histori të mëparshme përfitimesh reciproke, negocimi nuk është më “në emër të shtetit”, por në emër të grupit të interesit.
Konflikti: Drejtori i KAYO-s nuk mund të bëjë një negocim të paanshëm me dikë që e ka favorizuar në të kaluarën me tenderat e policisë. Kjo shpjegon pse Guna Tactical u krijua me një kapital qesharak 35 mijë euro: sepse “negociatori” e ka lejuar privatin të hyjë në lojë pa asnjë garanci reale.
Skema “Pay-to-Play” në Industrinë e Mbrojtjes
Lidhja me Pistoletat: Tenderi i pistoletave “Glock” u kritikua në atë kohë për mungesë transparence dhe skualifikim të konkurrentëve.
Lidhja me Guna Tactical: E njëjta metodë po përdoret tani. Përmes VKM-së së mbrojtjes, po krijohet një monopol ku Dusha (përmes Guna-s) do të ketë ekskluzivitetin e uniformave.
Analiza: Ky është një cikël i mbyllur: Privati fiton tendera armatimi (pistoleta) -> krijon kapital -> bëhet partner me shtetin (KAYO) -> merr kontrollin e fabrikave të tekstilit dhe municionit. Në çdo hap, emrat e zyrtarëve (Veliu, Hysa, Papa) mbeten të njëjtë.
Shkelja e Parimit të Besueshmërisë (Pika 4/ç)
VKM-ja thotë: Partneri duhet të sigurojë rrjetin e shpërndarjes për eksport.
Abuzimi: Përvoja e vetme e Dushës është të shesë mallra TE shteti (si pistoletat Glock), jo të eksportojë produkte shqiptare JASHTË shtetit.
Analiza: Drejtori i KAYO-s ka gënjyer de-facto në hartimin e marrëveshjes, duke i veshur partnerit të tij (Dushës) cilësi që ai nuk i ka (eksperiencë në eksportin e tekstileve ushtarake), vetëm për të përmbushur formalisht kriteret e VKM-së.
Përfundimi i azhurnuar i analizës:
Abuzimi i Drejtorit të KAYO-s nuk është thjesht një gabim administrativ, por një skemë e mirëfilltë favorizimi.
Kanë injoruar mungesën e kapitalit (35 mijë euro vs 15 milionë euro të kërkuara).
Kanë injoruar mungesën e fabrikave (Dusha është tregtar armësh, jo rrobaqepës).
Kanë ricikluar një partner “të preferuar” nga koha e tenderave të pistoletave në Polici.
Kjo dëshmon se Guna Tactical nuk lindi për të zhvilluar industrinë ushtarake, por për të kanalizuar fondet e uniformave drejt një grupi njerëzish që kanë vite që bashkëpunojnë në dëm të buxhetit të shtetit.
Anëtarët e Bordit
1.Ardit Hysa: Drejtori Juridik i KAYO (përfaqëson shtetin).kryetar bordi
2.Emiljano Dusha: Përfaqësues i partnerit privat (MSSC). Ai zëvendësoi Fatjon Muratin në tetor 2025, duke marrë kontroll direkt.
3.Alket Papa: Drejtori i Operacioneve i KAYO (përfaqëson shtetin).
4.Rita Rosaj: Drejtoresha e Burimeve Njerëzore e KAYO (përfaqëson shtetin).
5.Eralda Jahaj: Juriste e MSSC (përfaqëson privatin).
Lidhja më interesante që e bën kët biznes si një patronat ekonomik të Ard Veliut ështedhe administrator i cili është ushtar i bindur dhe bashkëpunëtor i bvjetër i Ard Veliut. Leonard Qyra identifikohet “hallka ekzekutive” e kësaj skeme. Ai mban rolin e Administratorit të Guna Tactical sh.a., duke qenë personi që ka kompetencën e firmës dhe menaxhimin e përditshëm të kompanisë. Leonard Qyra është “vula” e Bandës Veliu. Emërimi i tij vërteton se Guna Tactical nuk është një projekt industrial, por një njësi operative e drejtuar nga ish-policë për të kontrolluar fondet e uniformave dhe pajisjeve taktike.
Kush është Leonard Qyra dhe roli i tij në skemë?
Profil i ngjashëm me “Ekipin e Veliut”:
Ashtu si shumica e drejtuesve të KAYO-s, edhe Leonard Qyra vjen nga një sfond i sigurisë dhe rendit. Ai ka shërbyer më parë si zyrtar i lartë në Policinë e Shtetit (ish-shef i Komisariatit nr. 2 në Tiranë dhe pozicione të tjera drejtuese). Kjo përforcon faktin se Guna Tactical nuk po drejtohet nga menaxherë të industrisë tekstile, por nga ish-policë të besuar të Ardi Veliut.
Mungesa e përvojës në manifakturë:
Në CV-në e tij nuk figuron asnjë ditë pune në menaxhimin e fabrikave të tekstilit apo industrisë së rëndë. Emërimi i tij si administrator i një kompanie që VKM-ja e detyron të punësojë 400 vetë dhe të investojë 15 milionë euro, është një abuzim flagrant. Një administrator pa përvojë në këtë fushë e ka të pamundur të përmbushë kriteret teknike të VKM-së, çka vërteton se ai është vendosur aty thjesht si “besnik i grupit”.
Ekzekutori i kontratave pa tender:
Si administrator, Leonard Qyra është personi që nënshkruan faturat dhe kontratat me Ministrinë e Mbrojtjes dhe Ministrinë e Brendshme. Ai është përgjegjës për:
Pranimin e fondeve publike pa garë.
Nënkontraktimin e mundshëm te privatët e tjerë (pasi ai nuk ka ekspertizën për të ngritur vetë linjat e prodhimit).
Menaxhimin e parave që vijnë nga shteti dhe kalimin e tyre drejt ortakut privat (Emiljano Dusha).
Abuzimi specifik me emërimin e tij (bazuar në VKM):
Pika 6 e VKM-së thotë se administratori zgjidhet me dakordësinë e KAYO-s.
Analiza: Drejtori i KAYO-s ka dhënë dakordësinë për një person (Qyra) që ka qenë vartës i tij në polici, duke shkelur parimin e meritokracisë dhe duke krijuar një strukturë ku “vartësi i vjetër” (Qyra) i raporton “shefit të vjetër” (Veliu).
Kjo skemë eliminon çdo mundësi që administratori të kundërshtojë urdhërat e bordit (Hysa, Papa, Rosaj) apo interesat e ortakut privat (Dusha), edhe kur ato dëmtojnë shtetin.
